Αλλαγές...

Αφού έχασα που έχασα τα λινκια, τουλάχιστον ας πειραματιστώ με τα τεμπλέτια πριν καταλήξω σε κάποιο....
Πώς σας φαίνεται το μπουρδελί pinup?

Αμαν!!!

Είπα να πειραματιστώ με κάτι ζουζούνικα τεμπλετια και έσωσα το παλιό (έτσι νόμιζα...). Αποτέλεσμα; Εξαφανιστήκαν όλα τα λίνκια και τα λοιπά μπανεράκια....γκρρρρ.... Προς το παρόν κρατάω το άχρωμο, άοσμο, άγευστο βερσιόν μέχρι νεωτέρας.

Συνάντηση υδατανθράκων...

Και με ντοκουμέντα....

...αν δεν φαίνεται, πατήστε εδώ

Η Κυριακάτικη συνάντηση συνέπεσε με τη συμπλήρωση μίας εβδομάδας χωρίς υδατάνθρακες για την αφεντιά μου. Έτσι οι συνμπλογκερς που συνάντησα για πρώτη φορά, μου έδωσαν όλη τη γλύκα και το άμυλο που στερήθηκα και στερούμαι!

Τι εννοώ;

Με το που φτάνω στο πατάρι του πρώτου ορόφου, με καθυστέρηση μιάς ώρας, το ομολογώ, με υποδέχεται ένα αφράτο και ζουμερό ντόνατ γεμάτο με μαρμελάδα αγριοκέρασο, ενώ ταυτόχρονα βλέπω το αγαπημένο μου σουφλέ σοκολάτας εγκατεστημένο στον καναπέ. Βρίσκομαι με μπλοκάκι και αυτοκόλλητα ανά χείρας και νιώθω σα να βρίσκομαι σε κατασκήνωση του Οδηγισμού...Κολλητά στο αγαπημένο μου σουφλέ βρισκόταν μια καρυδόπιτα με την οποία ετύγχαναν συμμαθήτριες. Απέναντι, κολλημένο σε μιά κολώνα ήταν ένα ποτήρι μπύρα McFarlands, το οποίο αποτελεί πρόσφατη μπλογκική και φατσαμπουκική μου γνωριμία (η παιδική φωτό σε αδικεί!). Παραδίπλα ανακαλύπτω ένα ζουμερό γαλακτομπούρεκο, επίσης παλαιά μπλογκική γνωριμία, το οποίο ήταν πιό ξανθό απ' ότι περίμενα (οπτικώς, όχι διανοητικώς, για να εξηγούμαστε!) και με το οποίο ακόμα έχουμε πολλά να πούμε! Αρχίζω να τριγυρνώ για συλλογή υπογραφών και αναζήτηση γλυκών και αντικρύζω μια seven up και ένα χυμό ανανά τους οποίους ομολογώ δεν είχα επισκεφθεί μέχρι πρότινος. Πιό πέρα συναντώ τι άλλο; Το μελομακάρονο, προστάτη των ξωτικών, αλλά και μια μελωμένη δίπλα, επίσης από τον κόσμο του παραμυθιού. Γνώρισα και από κοντά τα λιγκουίνι με σάλτσα πέστο αλλά και ένα ξενιτεμένο πρέτσελ με τυρί το οποίο είχε τρελλό και μεταδοτικό κέφι. Κάπου στο κέντρο του περίφημου καναπέ, βρισκόντουσαν ένα muffin με μήλο και κανέλλα και μια κρεμ καραμελέ. Μιά ήσυχη παρουσία ήταν και ένα κομμάτι τούρτα καραμέλα-πορτοκάλι, το μπλογκ του οποίου μόλις έχω αρχίσει να εξερευνώ. Πιό κινητικό από μένα στο πήγαινε-έλα ήταν ένα frappucino caramel με υπέροχο χαμόγελο! Για να μην νιώθω άβολα που καθυστέρησα, κατέφθασε μετά από την αφεντιά μου ένα ντροπαλό πέννες ωγκρατέν.

Ε...μετά από τόοοοοοοσους υδατάνθρακες, μπορώ να συνεχίσω τη δίαιτα για 1-2 χρονια ε;!

ΥΓ Μικρό-τρελλό μηλοπιτάκι, τελικά ΔΕΝ έγραψες στο μπλοκ μου....!

Που θα ήθελα το νικ μου?-Where would I like my nick to be?

Είχα αρχίσει να ετοιμάζω το ποστάκιον πριν την πρόσκληση της αυρούλας, καθότι ματαιόδοξο και παιχνιδιάρικο γοργονίδιον!
Well, I started playing this game long before a blog friend invited me, since I am a little vain and very playful!

I guess I'd like my nick to be in sth that has duration...
Μάλλον θα ήθελα το νικ μου σε κάτι μεγάλο και με διάρκεια...

or in sth artistic...

ή κάτι καλλιτεχνικό...

or fighting for agood cause...
ή να παλεύω για κάποιο καλό σκοπό....

...or stating a truth...

...ή να δηλώνει μια αλήθεια....

or even, what I did once to be done again...

(if I ever manage to fight my laziness!)

ή ακόμα αυτό που έγινε μια φορά, να ξαναγίνει...

(αν ποτέ κατανικήσω την απύθμενη τεμπελιά μου!)

Διαχρονικά Αγαπημένα Αντικείμενα (part III)

Ανταποκρινόμενη και στην πρόσκληση της φίλης ρενάτας, καταθέτω και τα αγαπημένα αντικέιμενα σε βάθος χρόνου, τα οποία απλά δεν μπορώ να αποχωριστώ συναισθηματικά, ακόμα κι αν δεν τα χρησιμοποιώ πλέον...

Η Τόσι, το πρώτο μου λαπτόπι, το οποίο αγόρασα το καλοκαίρι του 1996 για τις ανάγκες των σπουδών μου στην Αγγλία. Οι προδιαγραφές της με τα σημερινά δεδομένα, είναι αστείες, αλλά έξακολουθεί να με γοητεύει το στρουμπουλό σχήμα της και το άνετο πληκτρολόγιό της. Ενίοτε, όταν θέλω να γράψω κάτι επίσημο, ξεκινώ στην Τόσι και μετά το μεταφέρω αλλού για εκτύπωση.

Η Τζοζεφίνα, για την οποία έχω γράψει εδώ. Λόγω αλλεπάλληλων μετακομίσεων αδυνατώ να βρω τις αυθεντικές φωτό της.

Ο Ζούλης (εκ του "ζουληχτούλης"), ένας άσπρος λούτρινος αρκούδος με σωμών παπιγιόν, ο οποίος μου έκλεψε την καρδιά το σωτήριον έτος του 1990! Τον είδα στο ράφι ενός καταστήματος και κυρριολεκτικά μου έκανε κλικ. Το πιο μυστήριο όμως είναι ότι η μητέρα μου, πήγε να μου τον αγοράσει την επόμενη μέρα, αλλά δεν πήρε τον ίδιο και το κατάλαβα, οπότε επιστρέφουμε μαζί στο κατάστημα και παίρνουμε τον σωστό αρκούδο! Με περίμενε ο ατιμούλης! Στην τελευταία μου επιστροφή από την Αγγλία, είχα την τύχη να είναι άδειο το διπλανό μου κάθιμα, οπότε ο Ζούλης κάθισε αρχοντικά και δεμένος με τη ζώνη του σαν κύριος! (ο παραδιπλανός μου κύριος με κοιτούσε ώς μουρλή...ακόμα αναρωτιέμαι το γιατί!). Στη φωτό εμφανίζεται ένας σωσίας του Ζούλη, καθώς ο ίδιος δεν αρέσκεται να ποζάρει!

H Cannonίτσα μου, της οποίας τα αριστουργήματα βλέπετε στο παρόν μαγαζί!

Το γιωταπόδι, το οποίο κατά καιρούς το αφήνω να ξεκουράζεται στο σπίτι

Και η πάσα πάει:

Στη Νημερτή

Στην Ψιψινέλ

Στην Artanis

Στη συμμαθήτρια

Καθημερινά Αγαπημένα αντικείμενα (part II)

Ανταποκρινόμενη στην πρόσκληση της Μαριλένας καταθέτω τα 5-καθημερινά- πράγματα, με τα οποία δεν κάνω ρούπι εκτός οικίας μου! Βγαίνουν λίίίίγα παραπάνω, αλλά εμπίπτουν στην ίδια κατηγορία για μένα!

Το μάντρα της πόρτας είναι γνωστό "κλειδιά-κινητά-μυαλά και δρόμο"

1) Κλειδιά-με απ-όλα-χωρίς-τζατζίκι

2) Κινητό - Το γνωστό ζουζουνί βοτσαλάκι!

3) Μολεσκίνι (moleskine διά τους αδαείς, δεν υπάρχει ελληνική απόδοση, είναι registered trademark!)-με λάστιχο και θήκη για λογαριασμούς

4) Το/τα εκάστοτε υποχρεωτικά αναγνώσματα για το τρένο, τα οποία και καλά αποτελούν μέρος της βιβλιογραφίας του για το διδακτορικό, αλλά αντί να μαθαίνω κάτι από αυτά, μαθαίνουν εκέινα από τις βόλτες τους στο σακίδιό μου!

5) Πορτοφόλι και κάρτα διαδρομών

Αγαπημένα αντικείμενα part I

Μετά από πρόσκληση της so far, καταθέτω τα αγαπημένα μου αντικείμενα ενταύθα!

1) Βιβλία (δεν χρειάζεται άλλη εξήγηση νομίζω!)



2) Κεριά (χωρίς λιβάνια)



3) Τσάντες (το έχω ξαναπεί αυτό, τελευταίο μου πάθος, τα σακιδιάκια)



4) Σκουλαρίκια (όταν είμαι σε φάση κοντού μαλλιού, όσο πιο μακρυά, τόσο πιο καλά!)





5) Σοσονάκια (κυρίως μονόχρωμα και άκρως πρακτικά για χρωματικούς συνδυασμούς)





Το μπαλάκι θα το πετάξω, αφού ανταποκριθώ και στην τρίτη πρόσκληση ;-)

Αγαπημένοι ηθοποιοί...Favourite actors

...κι άλλο μπαλάκι από τη Ρενάτα, η οποία με έχει ζαλίσει στις πάσες!
...one more invitation from a fellow-blogger to list 5 of my favourite actors.

Ladies first:

Τζόντι Φόστερ: Πανέξυπνη και δυναμική, δεν υπάρχει ταινία της που να έχω δει και να μην έχει κάνει αξιόλογη παρουσία, ακόμα και σε δευτερότριτους ρόλους.

Smart and dynamic, and from what I' ve seen, she always makes sense, even if she is not having a leading role.

Σούζαν Σάραντον: Δεν έχω να πω πολλά, τα έχω πει αλλού πιο αναλυτικά. Απλά, η αδυναμία μου!
Not much to say because I like her very-very much!

...and Gentlemen:

Αλ Πατσίνο: Διαχρονική αξία! Από το "Νονό" και το "Σερπικo", μέχρι το "Άρωμα Γυναίκας" και το "88", καταφέρνει να παραμένει ίδιος αλλά και διαφορετικός, χωρίς να τυποποιείται.

All-time classic value! From "Godfather" and "Serpico", to "Scent of a Woman" and "88 minutes", he manages to be the same and different at the same time, without being typical in hos performance.





Γουίλιαμ Χαρτ: Ομολογώ μία μικρή αδυναμία στους ξανθούς ψιλοκουλτουρέ τύπους, χώρια το γεγονός ότι τον γνώρισα ως συμπρωταγωνιστή στην αγαπημένη μου ταινία και έκτοτε "κόλλησα". Είναι και ακριβοθώρητος γενικά.

I admit that I am a sucker for blond-intellectual-looking guys, to say nothing of the fact that he co-starred in my favourit movie and I became a fan ever since. Don't have the chance to see him often though.

Τσάρλτον Χέστον! Όχι μόνο διότι έχουμε γενέθλια την ίδια μέρα, αλλά και λόγω του ότι, ενώ υπήρξε από τους τυπικούς εκπροσώπους της Σινεπασκόπ εποχής του Χόλυγουντ, δεν δίστασε να πειραματιστεί και με άπειρες ταινίες επιστημονικής φαντασίας!

Not only because we got the same birthday (Libras rule!) but also due to the fact that despite his being a typical "Cinemascop era" Hollywood star, he dared experimenting with numerous sci-fi movies as well!





... το μπαλάκι το πετάω σε όποιον είναι διαθέσιμος και δεν βαριέται να ποστάρει!

...the invitation to do the same, is open to anyone who is willing to post these days!

Πάσα φράσεις...

Πίσω στο παχνί μου σήμερα, με ταυτόχρονη μετοκόμιση σε παρακείμενο γραφείο και μια υφέρπουσα ψυξούλα. Τσιμπάω τις δυό φρασούλες που μου έκανε πάσα η ρενάτα και προχωρώ ακάθεκτη με δύο δικιές μου...

1. “It is easier to fight for one’s principles than to live up to them.” Alfred Adler
Ορθόν! Από την άλλη όμως αν δεν υπήρχαν και αυτές οι ρημάδες οι αρχές, που θα στηριζόμασταν ηθικά για να προχωρήσουμε;

2. “Ο δρόμος είναι η χαρά”.

Σωστό κι αυτό. Μια παραλλαγή της Ιθάκης του Καβάφη είναι στην ουσία, με Μπουσκαλικές επιρροές. Έτσι δεν είναι?


3. "Το καλύτερο δεν έχει έρθει ακόμα." (αν μου βρείτε ποιος το είπε πρώτος, να μου το πει κι εμένα!)

Ελπίδα, ελπίδα και πάλι ελπίδα! Που αλλού θα βρίσκαμε τη δύναμη να προχωρήσουμε;!



4. To be or not to be? Σκάσε και κολύμπα! (Δικό μου)

Τι εννοώ;

Αφού βρεθήκαμε που βρεθήκαμε σε αυτή τη ζωή, με τα πολλά στραβά της και τα λίγα καλά της (ακόμα και πολά να είναι, πάλι λίγα μας φαίνονται), οι κλάψες δεν ωφελούν, καθόσο είναι χρονοβόρες και ψυχοφθόρες.

κάνω πάσα στους....

Ν. Άγκο

Γλαρένια

Νημερτή

Sevarose

Update: Κατέφθασε απροειδοποίητα στο γραφείο μου η mother (γκρρρρ!) φέρουσα τις άπειρες σακούλες από φρέσκα φυστίκια Αιγίνης και βασιλικά σύκα από το κτήμα μας "για τους συναδέλφους"...αχχχχχχ!

Ο άντρας ο σωστός...

Η λατρευτή αλώπηξ μου έκανε σουτ τη μπάλα του ποδοσφαίρου που λέγεται "ο άντρας ο σωστός" (και οuχi πρόστυχος!) για την αφεντιά μου.

Η πρώτη σκέψη μου ήταν να κάνω clopy-paste τη δικιά της λίστα:

• γοητευτικός


• έξυπνος


• έχει χιούμορ


• με κάνει και γελάω πολύ


• απρόβλεπτος


• αισθαντικός


• καλλιεργημένος


• πολιτισμένος


• με κάνει να τον θαυμάζω

στη συνέχεια όμως είπα να προσθέσω και μερικά πραγματάκια ακόμα όπως:

• να με αγαπά (εξυπακούεται ότι τον αγαπώ)
  
• να περνάμε καλά παντού, ακόμα και κάτω από αντίξοες συνθήκες


• να έχουμε κοινή φιλοσοφία


• εν τέλει να είμαστε ένα σε αυτά που έχουν σημασία!
  

διότι όπως έχετε καταλάβει, όταν έχεις βρει τον τέλειο (μόνο για σένα), τα λόγια είναι περιττά!

Ιδού λοιπόν!

Σε ποιόν να ρίξω τώρα το σουτ για το ιδανικό έτερον ήμισυ;

Στο Νανάκο;-OK

Στη ραλού;-ΟΚ

Στην Πάτς;-ΟΚ

Στη ρενάτα;-OK

ή στο Μαύρο Γάτο;

Amnesty International-Stop Internet Censorship!

Μου λείπει ο χρόνος αλλά όχι η διάθεση, γιαυτό και αντιγράφω από τον Μαύρο Γάτο.

Οι απόπειρες φίμωσης της ελευθερίας της έκφρασης και εφαρμογής στυγνής λογοκρισίας φαίνεται ότι πολλαπλασιάζονται στο Internet. Οι πιό σοβαρές γνωστές περιπτώσεις είναι η υπόθεση της σύλληψης του Αιγύπτιου μπλόγκερ, η σύλληψη κάμποσων Κινέζων χρηστών του διαδικτύου (στην οποία φαίνεται ότι βοήθησε και η Yahoo, διάβασε το κείμεβνο της Διεθνούς Αμνηστίας στο τέλος), και συνολικά η λογοκρισία στο Ιράν, στο Βιετνάμ, στην Βόρειο Κορέα και αλλού. Προφανώς τα καθεστώτα των χωρών αυτών δεν μπορούν να ανεχτούν τις φωνές των ελεύθερων ανθρώπων.

Πριν προλάβετε να πείτε ότι όλα αυτά αφορούν τριτοκοσμικές χώρες με ανελεύθερα καθεστώτα, να σάς θυμίσω στα καθ' ημάς την κατάπτυστη υπόθεση του blogme.gr, στην οποία διώκεται ένας άσχετος τρίτος γιατί αναδημοσίευσε ΣΥΝΔΕΣΜΟΥΣ (λινκς) προς ένα γνωστό κα μη εξαιρετέο μπλογκ που σατιρίζει πάρα πολύ πετυχημένα γνωστή λούμπεν τηλεπερσόνα που μάλλον έχει κατέβει από τον Άρη.

Ας ενώσουμε λοιπόν τις φωνές μας με την ΔΙΕΘΝΗ ΑΜΝΗΣΤΙΑ ενάντια στη ΒΙΑ της λογοκρισίας, ενάντια στις απόπειρες τρομοκράτησης της ελεύθερης έκφρασης.

Αν συμφωνείτε κι εσείς με τα ανωτέρω, μπορείτε να υπογράψετε την ηλεκτρονική διαμαρτυρία της Διεθνούς Αμνηστίας:

εδώ
www.irrepressible.info

Μπορείτε επίσης να αναδημοσιεύσετε κείμενα που έχουν λογοκριθεί βάζοντας στο blog σας έναν κώδικα που θα βρείτε εδώ. Το αποτέλεσμα που θα φαίνεται είναι αυτό (ανανεώνεται με κάθε φόρτωμα της σελίδας):

ΤΕΛΟΣ - πολύ σημαντικό:
Στις 3 ΜΑΐΟΥ το ελληνικό παράρτημα της Διεθνούς Αμνηστίας διοργανώνει ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗ των ελληνικών blogs. Στις 3 Μαΐου λοιπόν, αναδημοσιεύστε κι εσείς το κείμενο που ακολουθεί (και κατά προτίμηση, τίποτε άλλο!)
Μαύρος Γάτος

(ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΑΥΤΟΥΣΙΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑΣ)

κλειστόν λόγω αυστηρής λογοκρισίας

Φαντάσου ότι είσαι ένας νέος 25 χρονών που μένεις σε μια χώρα, η οποία συστηματικά καταπιέζει την ελευθερία της έκφρασης. Οι περισσότερες ιστοσελιδες με θέμα τα ανθρώπινα δικαιώματα “μπλοκάρονται” από ένα εθνικό φίλτρο και δεν εμφανίζονται ποτέ στην οθόνή σου. Θέλεις να επικοινωνείς με ανθρώπους από όλο τον κόσμο κι έτσι χρησιμοποιείς το PalTalk, ένα chat room που αν και η έδρα του είναι στην Νεά Υόρκη αλλά πολλοί χρήστες του μιλάνε τη γλώσσα σου. Στην ουσία είναι το παράθυρο του απομονωμένου κόσμου σου.

Μια μέρα που έχετε μαζευτεί στο σπίτι σου με φίλους και μιλάτε με άλλους χρήστες στο chat room, εισβάλλουν ξαφνικά στις τρεις το πρωί 50 αστυνομικοί, σας χτυπάνε και σε φυλακίζουν σε πλήρη απομόνωση για 9 ολόκληρους μήνες χωρίς ποτέ να σου απαγγελθούν κατηγορίες.

Περνάνε αυτοί οι μήνες και αφήνεσαι «ελεύθερος». Δε φοβάσαι να κατακρίνεις δημόσια την κυβέρνηση και υποστηρίζεις την αναγκαιότητα ειρηνικής αλλαγής της πολιτικής κατάστασης (στη χώρα σου είναι νόμιμο μόνο ένα πολιτικό κόμμα). Περίπου έξι βδομάδες μετά όμως, εκεί που κάθεσαι σε ίντερνετ-καφέ παρέα με τον αδερφό σου και διαβάζεις τα email σου και ειδησεογραφικά sites, σε πλησιάζουν άντρες της Ασφάλειας, σου φοράνε χειροπέδες και σε αναγκάζουν να τους οδηγήσεις σπίτι σου, όπου βρίσκουν και κατάσχουν, μία κάμερα, ένα κασετόφωνο, 2 CD και ένα βιβλίο που για κακή σου τύχη είναι απαγορευμένο επειδή υποστηρίζει την αναγκαιότητα δημοψηφίσματος για πολυκομματισμό στη χώρα.

Αν σε έλεγαν Truong Quoc Tuan και έμενες στο Βιετνάμ, τι νομίζεις ότι θα συνέβαινε μετά;

Θα ήσουν σε ένα κελί σε πλήρη απομόνωση χωρίς καμιά επαφή με δικηγόρους ή συγγενικά πρόσωπα. Θα σε κατηγορούσαν για προπαγάνδα εναντίον του κράτους και θα αναρωτιόσουν, στα αλήθεια για ποιο λόγο και για πόσα κλικ του ποντικιού σου αντιμετωπίζεις 20 χρόνια κάθειρξη…

Ή φαντάσου να δουλεύεις ως δημοσιογράφος σε κινέζικη εφημερίδα.

Τις παραμονές της 15^ης επετείου από τη σφαγή στην πλατεία Τιενανμέν, σε συνάντηση του προσωπικού της εφημερίδας, σάς δείχνουν ένα μέμο από το Κεντρικό Τμήμα Προπαγάνδας για το πώς θα πρέπει να καλύψετε τις επετειακές εκδηλώσεις. Σε αυτό δίνονται οδηγίες στους εργαζόμενους στα ΜΜΕ να «κατευθύνουν σωστά την κοινή γνώμη», να «μην δημοσιεύουν ποτέ απόψεις που δεν είναι σύμφωνες με την επίσημη πολιτική» και να καταδίδουν στις αρχές τυχόν υποψίες που έχουν για συναδέλφους τους που επικοινωνούν με δημοκρατικά στοιχεία στο εξωτερικό.

Εσύ κρατάς σημειώσεις από αυτό το μέμο και το στέλνεις με email από τον προσωπικό σου yahoo! λογαριασμό σε κάποιον γνωστό σου στην Αμερική που διαχειρίζεται ένα πολύ γνωστό κινέζικο website, το Δημοκρατικό Φόρουμ. Το email δημοσιεύεται την ίδια μέρα με το ψευδώνυμο “198964” στα ανεξάρτητα κινεζόφωνα websites του εξωτερικού που έτσι κι αλλιώς είναι απαγορευμένα στη χώρα.

Σε συλλαμβάνουν μερικούς μήνες αργότερα. Η εταιρία Yahoo! θα έχει πολύ απλά δώσει τα στοιχεία του λογαριασμού της ηλεκτρονικής σου διεύθυνσης και την ακριβή τοποθεσία από την οποία στάλθηκε το επίμαχο email.

Αν το όνομά σου ήταν Shi Tao και έμενες στην Κίνα, τι νομίζεις ότι θα συνέβαινε μετά;

Θα καταδικαζόσουν με την κατηγορία της προδοσίας κρατικών μυστικών σε 10ετή κάθειρξη. Η γυναίκα σου θα ανακρινόταν καθημερινά από τις αρχές και η δουλειά θα της πίεζε να σε χωρίσει, πράγμα που τελικά θα έκανε. Θα είχες ελάχιστη επαφή με την οικογένειά σου. Θα μεταφερόσουν σε φυλακές υψίστης ασφάλειας και θα σου απαγόρευαν γράφεις ή να διαβάζεις. Η Επιτροπή Προστασίας Δημοσιογράφων θα σου απένειμε το Διεθνές Βραβείο Τύπου για την Ελευθερία, το οποίο φυσικά δε θα μπορούσες να παραλάβεις.

Φαντάσου να μπορούσες να απελευθερώσεις τον Truong Quoc Tuan και τον Shi Tao. Μπορείς!

Μπες στο www.amnesty.org.gr και πάρε μέρος στην εκστρατεία της Διεθνούς Αμνηστίας για την ελευθερία της έκφρασης στο ίντερνετ!

Medieval helpdesk!

Μιάς και το παπαδαρίο είναι ιν αυτές τις μέρες, πάρτε ένα ΞΕΚΑΡΔΙΣΤΙΚΟ βιντεάκι αφιερωμένο στους τεχνοφοβικούς φίλους μας. Καλό Σ-Κ!

This video is "in" thanks to Easter! Devoted to all our tech-fearing friends. Have a nice weekend!

Και ένα χιουμοριστικό κειμενάκι, στο πνεύμα των ημερών..

O IHΣOYΣ ΣTIΣ EIΔHΣEIΣ! -Jesus C in the News
(Tι θα συνέβαινε, αν ο Iησούς είχε να
αντιμετωπίσει τα media του 21ου αιώνα...)
(What would have happened if Jesus had to face the 21st century greek media...)

I left Babelfish do some of the translation, it becomes even more funny this way!

Περίπτωση 1η
Mια σπείρα, που διατηρούσε παράνομο αποστακτήριο κρασιού, εξαρθρώθηκε σήμερα το βράδυ από την αστυνομία, στην Kανά της Γαλιλαίας. Σε έφοδο της αστυνομίας βρέθηκαν και κατασχέθηκαν 20 αμφορείς, που δεν διέθεταν τα απαραίτητα παραστατικά και περιείχαν κρασί επικίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Oι αμφορείς επρόκειτο να διατεθούν στο ανυποψίαστο κοινό κατά τη διάρκεια ενός γάμου. Aρχηγός της σπείρας των αδίστακτων κρασοπαραγωγών φέρεται να είναι ο Iησούς ο Nαζωραίος, που έχει απασχολήσει και στο παρελθόν τις αστυνομικές αρχές, όταν διένειμε στο καταναλωτικό κοινό ψάρια και ψωμιά αδιευκρίνιστης προέλευσης. Σε ανακοίνωσή της, η ένωση οινοπαραγωγών Γαλιλαίας επισημαίνει ότι παρόμοια θλιβερά κρούσματα δυσφημούν τον κλάδο και καλεί το κοινό να είναι πολύ προσεκτικό και να ελέγχει πάντα τα προϊόντα που αγοράζει.
Case #1

A gang that kept an illegal wine distillery at its premises, was arrested tonight by the police, in Cana of Gallilee. During a police raid, 20 amphoras were confiscated, since they lacked the relevant documents and contained wine that was hazardous for public health. The above mentioned amphoras wee about to be given to ususpecting public during a wedding banquet. Leader of these ruthless wine forgers is considered a Jesus of Nazareth, who is known to police authorities due to the dissemination of fish and bread of unknown origin some time ago. If their press release, the Gellilee Wine Producers says that similar sad incidents discredit their sector and warns its customers to always check their purchases.

Περίπτωση 2η
Ύστερα από αλλεπάλληλες καταγγελίες γονέων, συνελήφθη τελικά σήμερα το πρωί μια σπείρα παιδεραστών, στα περίχωρα της Iερουσαλήμ. O φερόμενος ως αρχηγός της σπείρας I. N. (λόγοι δεοντολογίας δεν μας επιτρέπουν να αποκαλύψουμε το πραγματικό του όνομα) είναι 33 χρονών, ανεπάγγελτος και, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, πολλές φορές στο παρελθόν έχει ακουστεί να ζητάει με θράσος από τους ανυποψίαστους γονείς να αφήσουν τα παιδιά τους να «έλθουν προς αυτόν». Σε βάρος του ασκήθηκε δίωξη και πήρε προθεσμία να απολογηθεί μέχρι την ερχόμενη Παρασκευή.
Case #2

After repeated charges of parents, today a gang of pedophiles was finally arrested, in the outskirts of Jerusalem. The suspected as head of the gang J N. (reasons of deontology do not allow us to reveal his real name) is 33 years old,unemployed and, according to witnesses, in the past he has been heard to ask with audacity from the unsuspecting parents to leave their children "to come to him". Against him the prosecution was filesd and the date for his hearing was set for next Friday.

Περίπτωση 3η
Ξαναχτύπησαν οι γνωστοί-άγνωστοι! Kάτω από τα μάτια της αστυνομίας, που για άλλη μια φορά στάθηκε ανίκανη να αντιδράσει, ομάδα νεαρών μπήκε χθες το μεσημέρι σε ιερό ναό και επιτέθηκε σε μικροπωλητές, που πουλούσαν τα προϊόντα τους. O πρόεδρος του συλλόγου μικροπωλητών δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι και στο παρελθόν είχε δεχτεί απειλές. Tο γεγονός αυτό, εκτός από το μείζον θέμα του χουλιγκανισμού, ξαναφέρνει στην επιφάνεια και το πρόβλημα της αθρόας εισαγωγής εμπορευμάτων από χώρες του τρίτου κόσμου, που λόγω της χαμηλής τιμής τους φέρνουν σε αδιέξοδο τους εμπόρους και βιοτέχνες της χώρας.
Case #3

Τhe known-unknown hit again! Under the eyes of police, who for once again stood incompetent to react, a team of young men entered yesterday noon in a holy temple and attacked vendors, that sold their products. The chairman of the association of vendors declared in the journalists that they had received threats in the past . This issue, apart from the major subject of hooliganism, resurfaces the problem of massive import of merchandise from countries of third world, which, due to their lower price, bring to impasse the tradesmen and artisans of our country.

Περίπτωση 4η
Mε ένα κλειστό πάρτι σε γνωστό εστιατόριο κοντά στο Όρος των Eλαιών, γιόρτασε το κλείσιμο μιας επιτυχημένης σεζόν γνωστός θρησκευτικός ηγέτης. Kατά τη διάρκεια της εκδήλωσης το αλκοόλ έρεε άφθονο, ενώ πολλοί από τους προσκεκλημένους τίμησαν τα εδέσματα στον μπουφέ. Aν και δεν επιτρέπονταν κάμερες στο χώρο, σύμφωνα με μαρτυρίες του απεσταλμένου μας Λεονάρντο Nταβίντσι, που κατάφερε να φωτογραφίσει με το κινητό του το δείπνο, ο θρησκευτικός ηγέτης συνοδευόταν από την εκλεκτή της καρδιάς του Mαρία (αγνώστων λοιπών στοιχείων), ενώ κάποια στιγμή σημειώθηκε ένταση ανάμεσα σε αυτόν και έναν από τους προσκεκλημένους του, που σύμφωνα με φήμες από του χρόνου θα εργάζεται σε ανταγωνιστική εκπομπή, καθώς έκλεισε συμβόλαιο με ετήσιες αποδοχές 30 αργύρια.
Case #4 With a party for few, a known religious leader, celebrated the closure of a successful season .During the event alcohol flowed abundantly, while many of the invited honoured dishes in the buffet. Even though cameras were not allowed in location, according to testimonies of our envoy our Leonardo Da Vinci, who managed to take pictures with his mobile phone, the religious leader was accompanied his sweetheart Maria (rest of her details are unknown), while at some point, there has been a marked intensity between him and one of his invited, because according to rumors he will work for competitive emission, having signed contract with annual allownaces of 30 monetary units.
Περίπτωση 5η
Eλαφρύ προβάδισμα στον Bαραββά δίνει η νέα δημοσκόπηση της Pilatos
Analysis, που είδε χθες το φως της δημοσιότητας. O γνωστός ληστής διατηρεί το προβάδισμά του έναντι του Iησού, αν και η ψαλίδα ανάμεσα στους δύο δείχνει να έχει κλείσει αισθητά. Παρ' όλα αυτά, όπως δείχνουν τα νούμερα στην «Παράσταση Σταύρωσης», το κοινό δεν δείχνει να έχει πειστεί ακόμα από το πρόγραμμα του Iησού, ενώ σταθερή παραμένει και η διαφορά τους ως προς το ποιος είναι καταλληλότερος για να σωθεί.

Case #5

Light precedence in the Baravva' gives the new poll of Pilatos Analysis, that saw yesterday the light of publicity. The known robber maintains his precedence against Jesus, even if the shear between in the two show it has closed perceptibly. Along with these, as they show numbers in the "Representation of Crucifixion", the public does not show it has been convinced still by the program of Jesus, while constant remains their difference as for who is more suitable in order to it is fit to be saved.

Το Σεντούκι...

...είναι πλέον γεγονός, στην Πόρσε!

Δεν μετακομίζω, απλά το φορτώνω με τις "σοβαρές" μου αναμνήσεις και αναλύσεις! Το παρόν μαγαζί ΔΕΝ κλείνει, ούτε μετακομίζει.

Μέχρι να κάνω σεφτέ με κείμενα, δεν το ανακοίνωνα, αλλά ήγγικεν η ώρα, μιάς και μπήκαν τα καρφιά και στέγνωσε το βερνίκι!

Καλό μας Σ-Κ!

Ξανά αλλαγές!

Πάλι άλλαξα τεμπλέτι...ακόμα μεταφέρω λίνκια, αλλά σε γενικές γραμμές καλό δεν είναι;
Α! αφού δεν έπαθα εγκεφαλικό σήμερα (με κάτι αλλαγές που δεν έβγαιναν ή "χανόντουσαν") δεν θα πάθω ποτέ !

Μηχανή ονείρων...Dream machine...

Responding to the invitaion of a fellow blogger, who suggested 5 words in order to be utilised to a story or a poem, I created the following (The words in bold are the suggested ones):

Ανταποκρινόμενη στην πρόσκληση της Ρενάτας, σκάρωσα το παρακάτω:

Dreams by Yuroz

Ξύπνησε από ένα όνειρο γεμάτο χρώμα κοιτάζοντας το άσπρο ταβάνι. Τα πρώτα λεπτά της μετάβασης από τον ύπνο στον ξύπνιο ήταν τα πιο δύσκολα. Ο λόγος απλός: δεν ήθελε να εγκαταλείψει το μαγικό κόσμο του ονείρου για να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα. Ο ύπνος είχε γίνει το αγαπημένο της παιχνίδι. Κάθε βράδι όριζε τις συντεταγμένες του ονείρου της ή έδινε στον εαυτό της «ελεύθερο θέμα». Τακτοποιούσε τις εκκρεμότητες του ξύπνιου της με αυτό τον τρόπο. Αποδοχή, ηρεμία, έπαινος, περιπέτειες με ευτυχισμένο τέλος, ήταν ό,τι περιείχε το πρόγραμμα των ονείρων της. Κατά τη διάρκεια της ημέρας έφτιαχνε ακόμα και τρέηλερ για το τι θα έβλεπε το βράδι. Δεν είχε πει σε κανέναν για αυτό, σίγουρη πως ακόμα και οι πιο δικοί της άνθρωποι, θα έφερναν αντίρρηση σε τέτοιου είδους νοητικά παιχνίδια. Άλλωστε ήταν το απόλυτα δικό της καταφύγιο, το οποίο δεν ήθελε να μοιραστεί με κανέναν…

She woke up from a dream full of colour starring at the white ceiling. The first transitory minutes from sleep to awakening were the hardest for her.
The reason was simple: she did not want to leave the enchanting world of sleep for the sake of reality. Sleep had become her favourite game. Every night she pre-arranged the outline of her dreams or let hershelf roam "free". By doing so, she settled the chores of her waking time. Acceptance, calmness, praise, adventures with happy ending, were included in her dream-programming. During the day, she even made mental trailers for her evening dreams. She told nobody about her habit, because she was certain, that even the people close to her, would object to such a kind of mind games. Besides, it was her own private shelter, which she did not want to share with anyone.

Αλλη μιά συνάντηση...One more neeting...

Last Thursday afternoon, in the midst of the preparations for episodes-that-never-happened, I took planes, steamboats and remaining MTs (to be more precise, just the metro and tram) and went from the Constitution Square to the magic southern suburbs, by the sea. The reason? Meeting with a "bad girl" for coffee. We chated for hours, unfolded our CVs and other monsters and yet time was not enough. She reminded me of a friend of mine and this is no coincidence. I also realised that apart from a very good sense of humour, she has a vein for theatrical acting that she never exploited fully! Let's do it again! And with added ingredients (our significant others) if you want ;-)

Το απόγευμα της Πέμπτης λοιπόν, μεσούντων των προετοιμασιών για τα-επεισόδια-που-δεν-έγιναν, παίρνω αεροπλάνα, βαπόρια και λοιπά ΜΜΜ (για την ακρίβεια μετρό και τραμ) και πηγαίνω από το Σύνταγμα στα μαγευτικά νότια προάστεια παρα θιν' αλός. Ο λόγος; Συνάντηση με ένα "κακό κορίτσι" για καφέ. Μιλήσαμε-μιλήσαμε, ξετυλίξαμε βιογραφικά και άλλα τέρατα και πάλι δεν μας έφτασε ο χρόνος. Μου θύμισε σε πολλά μια φίλη μου και αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Επίσης διαπίστωσα πως εκτός από χιούμορ, διαθέτει και μια φλέβα θεατρικής αναπαράστασης άκρως αναξιοποίητη!

Να το επαναλάβουμε! Και με ενισχυμένη σύνθεση (έτερα ημίσεα) αν θέλεις ;-)

7 ταινίες....7 movies

Δεν είμαι ακριβώς σινεφίλ και βαριέμαι εύκολα, υπάρχουν όμως ταινίες που ευχαρίστως τις βλέπω ξανά και ξανά, χωρίς να βαρεθώ. Με βάση αυτό το υποκειμενικότατο κριτήριο και λαμβάνοντας το μπαλάκι από την Σοφία, τον Κλέαρχο, το γουρούνι και τον διαστήματα, αραδιάζω τις 7 ταινίες "μου"...

I am not exactly a "movie maniac" and tend to get bored easily, yet there are ceratain movies that I would gladly see again and again, without getting bored. Using this subjective criterion and receiving once more an invitation from my fellow-bloggers, I present you "my" 7 favourite movies...

1) Τα παιδιά ενός κατώτερου θεού (1986) με τον William Hurt και την Marlee Matlin: Η πρώτη μου επαφή με τη Νοηματική και τον κόσμο των Κωφών...

Children of a Lesser God : Starring William Hurt and Marlee Matlin. My first encounter with Sign Language and the Deaf Community...

2) Όσα παίρνει ο άνεμος (1939): Η απόλυτη ταινία-φυγή και ταυτόχρονα, η μόνη που διαθέτει έναν τόσο δυναμικά αισιόδοξο επίλογο..."Αύριο είναι μια καινούργια μέρα"...

Gone with the Wind: The movie that leads to the absolute escape, while in the meantime it is thw only one that has such a dynamically optimistic ending..."Tomorrow is another day"...

3) Άρωμα Γυναίκας (1992) για τον Αλ Πατσίνο και την ΚΑΘΗΛΩΤΙΚΗ σκηνή του ταγκό...Πιστεύω πως είναι ένας ύμνος για την τέχνη του να ζεις, ειδικά όταν ξέρεις πως δεν έχεις πολλά περιθώρια.
Scent of a Woman: for Al Paccino and the nailing tango scene...I believe that it is a hymn to the art of living, especially when you know that there is not much left.

4) Τα φτερά του έρωτα του Βιμ Βέντερς (1987): Από τις ελάχιστες ταινίες που σου αφήνουν επίγευση για ώρες και μέρες μετά την παρακολούθησή τους...Δίνεται καθαρά η αίσθηση του "τέλους εποχής" των '80ς, με φόντο το Τείχος που θα γκρεμιζόταν λίγα χρόνια αργότερα...
The sky over Berlin/Wings of Desire by Vim Wenders: One of the few films that leave you an after-taste for hours and days after having watched it...The feeling of the "end of an era" of the '80's is clearly given, while having the Berlin Wall (which would be torn down a few years later) in the actual and psychological background...

5) Το φαινόμενο της πεταλούδας (2004): Για το σπουκαριστικό του στόρι. Δεν ξέρω γιατί, αλλά πάντα οι ιστορίες τύπου "what if", με χωρο-χρονικά παράδοξα, με συναρπάζουν... Βασισμένο στη θεωρία του χάους, η ιστορία αφορά κάποιον που ανακαλύπτει ότι έχει την ικανότητα να μεταβάλλει το παρελθόν του, μόνο που κάθε φορά που το κάνει αυτό, το "παρόν" του γίνεται χειρότερο...

The butterfly effect: For its spooky storyline. I don't know why, but the "what if" plots, with time-space paradoxes, absorb me.. Based on the chaos theory, the plot is about someone who discovers that he has thw capacity to transform his past, but whenever he does this, this "present" gets worse...

6) Ταξίδι στη χώρα των θαυμάτων (2001) του Μιγιαζάκι: Το πιο συναρπαστικό παραμύθι που σε καθηλώνει θες δε θες! Το είδα πρόσφατα σε DVD και για ώρες μετά έψαχνα για τα "σκιο-φαντάσματα"...και το γιγαντομωρό!

Spirited Away by H. Miyazaki: The most amazing tale that nails you in your seat, in no time! I enoyed it on DVD recently and for hours later, I was looking for the "shadowny spirits"...and the giantbaby!

7) Θέλμα και Λουίζ (1991) : Τόσο για τις υπέροχες ερμηνείες όσο και για την συγκυρία να δω την ταινία την ίδια μέρα που διάβασα το "Άξιον Εστί" ... δύο συγκλονιστικές εμπειρίες σε μια ημέρα...πόσο να αντέξει κανείς. Περιττό να σας πω πως ήμουν σα να με πάτησε οδοστρωτήρας για αρκετές ημέρες μετά.

Thelma and Louise: Not only for the marvellous acting but also for the coincidence to watch it on the same day I read "Axion Esti" by Elytis...two astounding experiences in one day...cannot be taken in easily. Needless to say that I was as if run by a bulldozer for many days afterwards.

Ποιόν θα πάρει η μπάλα;

την συμμαθήτρια

τη Ρενάτα

την Τρίλιαν

τον Βίκτωρα

τον Γιωρίκα

τον ντροπαλό

τον χαρτοπόντικα

Non abbiamo ADSL...

On Friday evening we found out that our ADSL connection was not working. We called our provider and updated our drivers and still nothing...Therfore I cannot enjoy the videos that my co-bloggers post...I hope that it gets restored soon, because our older connections, have Stone Age speed...To avoid making a cow out of it, take some flowers to have a nice week! Παρασκευή βράδι ανακαλύπτουμε ότι το ADSL της οικίας μας δεν λειτουργούσε. Ειδοποιούμε την Forthnet και κάνουμε ενημέρωση στους οδηγούς, αλλά αποτέλεσμα μηδέν... Έτσι δεν μπορώ πλέον ούτε στο σπίτι να δω τα υπέροχα βιντεάκια που ανεβάζουν οι μπλογκοφίλοι μου... Ελπίζω να αποκατασταθεί άμεσα η γραμμή, διότι οι παλιές συνδέσεις που έχουμε, μας γυρίζουν σε ταχύτητες Παλαιολιθικής εποχής. Για να μην παρατραβήξω την κλάψα, πάρτε και ολίγα άνθη για Καλή εβδομάδα!

Ένας χρόνος μπλόγκιν-One year of blogging, part II

Πριν από ένα χρόνο και κάτι μέρες, άλλαξα τμήμα στον οργανισμό που εργάζομαι. Αυτό είχε τις εξής δύο συνέπειες: ανάκτηση της ψυχικής μου ισορροπίας και το ξεκίνημα του παρόντος ιστολογίου...

Roughly a year ago, I changed department at work. That had two outcomes: I recovered my peace of mind and the start of this blog....

Για την ακρίβεια, τα νέα μου καθήκοντα μου παρείχαν μόνιμη και γρήγορη πρόσβαση στο ίντερνετ κατά τις εργάσιμες ώρες. Καθώς μάλιστα τελείωνα σχετικά γρήγορα ότι μου ζητούσαν, είχα αρκετό χρόνο για σερφάρισμα...Μία από τις πρώτες μου επισκέψεις ήταν στο site του Νίκου Δήμου, από όπου και έμαθα πως είχε ανοίξει μπλογκ...

To be more precise, my new duties involved permanent and direct access to the internet during working hours. Additionally, I used to finish my errands early, so that I had plenty of time for net surfing... One of my first visits were to the site of my favourite author, where I was informed that he had started a blog...

Ανοίγω μια παρέθεση εδώ, για να πω πως μέχρι τότε είχα επισκεφθεί μόνο το μπλογκ της Κουρούνας και της φίλης μου της Sniff, αλλά δεν μου είχε δημιουργηθεί η επιθυμία να φτιάξω δικό μου ιστολόγιο, κλείνει η παρένθεση.

I must note that till then, I had only vistited the blogs of Kourouna and of my friend Sniff, but I had no desire to open my own blog.

Μου δημιουργείται λοιπόν η επιθυμία να αφήσω κι εγώ a piece of my mind στα Νικοδήμια δρώμενα, οπότε ανοίγω ένα λογαρισμό μπλογκ. Ένας από τους πρώτους που με σχολίασαν ήταν ο alombar42 (come back dear!) Ομολογώ πως δεν είχα και πολλή όρεξη να ασχοληθώ με το συστηματικό γράψιμο, λόγω παλαιότερων τραυματικών εμπειριών. Έτσι από την πρώτη φωτό μέχρι το δεύτερο ποστ, μεσολάβησε σχεδόν ένας μήνας. Τότε ανακάλυψα το μπλογκ του Μάνου, τον οποίο είχα την τύχη να γνωρίζω δια ζώσης στην προ μπλογκς εποχή, καθώς και του συμφοιτητή μου. Σιγά-σιγά ακολουθούσα τα λινκς των διαφόρων συνομιλητών αλλά και σχολιαστών και τα πρόσθετα στην "κολώνα" μου. Ιστολόγια με συστηματική ροπή στο χιούμορ (που είσαι Λαμπρούκοοοο!), στις ψυχολογικές αναζητήσεις (ναι χνουδάκι, για σένα λέω) αλλά και με λογοτεχνικές αξιώσεις (δεν θα μιλήσω μόνο για την Ντόλυ που έγινε πλέον DIVA αλλά και για την Ελληνίδα) και άλλους πολλούς!

Therfore, through my visits to Dimou's blog, I got the need to leave a piece of my mind in his comments, so I opened a blog account. One of the first to comment, was alombar42 (come back dear!). I admit that I was not that keen on writing, due to some sad experience in "professional" writing", so the two first postings were a month apart. Then I discovered Mano's blog, whom I happened to know beforehands, as well as the blog of my colleague at University. Little by little as I was following the links to other commentors and added them to my blogroll. Blogs seriously leaning towards humour, soul-searching, creative writing and many more!

Το αστείο είναι πως η πρώτη μπλόγκερ που συνάντησα διά ζώσης, ήταν και η πλέον "απομακρυσμένη" γεωγραφικά (ναι, το Ψιψινελάκι εννοώ!). Από το καλοκαίρι και μετά βέβαια, πέσαν βροχή οι μπλογκοσυνάξεις στις οποίες συμμετείχα, από όπου βγήκε και το εξής συμπέρασμα: σε αντίθεση με τα διάφορα forums και chatrooms, στα μπλογκς διαγράφεται αρκετά καθαρά ο χαρακτήρας του καθενός, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν "δυσσάρεστες" εκπλήξεις, τουλάχιστον για μένα...

Έχω και άλλα να πω και πολλούς ακόμα να αναφέρω, αλλά είναι η ώρα να βγάλω βόλτα τις "κορούλες" μου. Σας φιλώ προς το παρόν!

The funniest thing was that the first blogger to meet in person, was the most distant geographically (Psipsinel in Canada). From summer and on though, I had the pleasure to meet even more bloggers, reaching the following conclusion: that contrary to various chatrooms and forums, a personality can be clearly infered through one's blog, so that there are no "nasty" experiences, at least for me...

I have a lot more to say and many more people to mention, but it is time to walk my dogs... So long for now!

Ένας χρόνος μπλόγκιν....One year of blogging

Σήμερα υπολόγιζα να γράψω ένα αναλυτικό ποστ με τις εμπειρίες αυτού του χρόνου. Αντί αυτού, τρέχω από το πρωί σαν τον Βέγγο πάνω-κάτω στο κτίριο του Oγανισμού, διακπεραιώνοντας διάφορα κουλά...Ελπίζω να κατορθώσω να το κάνω το βραδάκι από το σπίτι. Η φωτό της Τσάκι είναι το πρώτο ποστ που ανέβηκε στο παρόν μαγαζί...
I was intending to post an extended post regarding this year's experiences. Instead, I found myself running up and down the builing where I work, running all shorts of errands...I hope that I manage to write the intended post at home tonight. Tsaki's photo was the first post I uploaded in this very blog...